ISO 14001 | มอก. 18001 | ISO 9002 
  » โรงไฟฟ้าแม่เมาะ
หน้าแรก
วิทยาเขต กฟผ-แม่เมาะ
ข่าวสารน่าสนใจ
ประวัติความเป็นมา
คณะผู้บริหาร
ข้อมูลด้านเทคนิค
research
เกี่ยวกับสิ่งแวดล้อม
ประกาศขายพัสดุ
รายงานคุณภาพอากาศ
ข้อมูลด้านมลภาวะของ
โรงไฟฟ้าแม่เมาะ
ข้อมูลคุณภาพอากาศแบบ Online
ความรู้เกี่ยวกับโรงไฟฟ้า
นานาสาระ
ระบบมาตรฐานการจัดการ
ผังบริเวณโรงไฟฟ้า
การเดินทาง
ร้องเรียนร้องทุกข์

  » ประกาศขาย
  - ประกาศประกวดราคา เลขที่ หพด-ฟ. 010/57 มีความประสงค์จะขาย น้ำมันหล่อลื่นพร้อมถังเปล่า ขนาดจุ 200 ลิตร ที่ใช้แล้ว จำนวน 7,740 กิโลกรัม โดยวิธีประกาศประกวดราคาขาย (ตามรายละเอียดแนบท้าย)
  - ประกาศประกวดราคา เลขที่ หพด-ฟ. 009/57 มีความประสงค์จะขาย วัสดุที่ใช้แล้ว จำนวน 4 รายการ จำหน่าย แบบเหมารวมกอง โดยวิธีประกาศประกวดราคาขาย (ตามรายละเอียดแนบท้าย)
  - 01/2555 รับสมัครผู้ที่ประสงค์เข้าร่วมเป็นคณะกรรมการประกวดราคา
เว็ปที่น่าสนใจ

เหมืองแม่เมาะ
อำเภอแม่เมาะ
จังหวัดลำปาง




ประวัติความเป็นมาของโรงไฟฟ้าแม่เมาะ

ปี 2460 ในสมัยรัชกาลที่ 6 พลเอกพระเจ้าบรมวงศ์เธอกรมพระกำแพงเพชรอัครโยธิน ซึ่งขณะนั้นทรงดำรงตำแหน่งอธิบดีกรมรถไฟหลวง ทรงมีพระประสงค์จะสงวนป่าไม้ไว้ จึงได้โปรดให้มีการสำรวจหาเชื้อเพลิงอย่างอื่นนำมาใช้แทนฝืนสำหรับหัวรถจักรไอน้ำของรถไฟ ในการนี้ได้ว่าจ้างผู้เชี่ยวชาญชาวฝรั่งเศส ชื่อนายบัวแยร์ (MG.Boy-er) ให้มาดำเนินการสำรวจในระยะแรก และในปี 2464 - 2466 ได้ว่าจ้างชาวอเมริกัน ชื่อนายวอลเลซ ลี (Wallace Lee) ดำเนินการสำรวจต่อไป จากผลการสำรวจพบว่ามีถ่านหินลิกไนต์ที่บริเวณแม่เมาะ จังหวัดลำปางและที่คลองขนาน จังหวัดกระบี่
เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ 2470 พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาประชาธิปก พระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชการที่ 7 ได้ทรงมีพระบรมราชโองการให้สงวนแหล่งถ่านหินที่มีอยู่ในประเทศไว้ เพื่อให้ทางราชการเท่านั้นเป็นผู้ดำเนินการ และห้ามมิให้ประทานบัตรการทำเหมืองแก่เอกชนอื่นใดอีก
เมื่อวันที่ 25 มกราคม 2497 มีการจัดตั้งสำนักงานสำรวจภาวะถ่านลิกไนต์ขึ้น เพื่อดำเนินการตรวจสอบว่ามีถ่านลิกไนต์มากเท่าใด มีวิธีขุดอย่างไรจึงจะเสียค่าใช้จ่ายน้อย และจะนำมาใช้ประโยชน์อย่างไรบ้าง จากการสำรวจพบว่าปริมาณถ่านลิกไนต์ในเบื้่องต้นที่แม่เมาะ จำนวน 15 ล้านตันและคาดว่าอาจจะพบเพิ่มในปริมาณสูงถึง 120 ล้านตัน ดังนั้นจะได้ร่างแผนงานเบื้องต้นขึ้นเพื่อนำเสนอต่อรัฐบาล โดยมีโครงการขุดถ่านลิกไนต์ขึ้นมาเพื่อจำหน่ายเป็นเชื้อเพลิงผลิตกระแสไฟฟ้าและใช้เป็นวัตถุมูลฐานในการทำเคมีภัณฑ์ และใช้เป็นถ่านหุงต้ม
เมื่อรัฐบาลเห็นชอบข้อเสนอดังกล่าว ในปี 2497 จึงได้ตราพระราชกฤษฏีกาจัดตั้งองค์การพลังงานไฟฟ้าลิกไนต์ เพื่อดำเนินกิจการถ่านหินลิกไนต์ให้บังเกิดผลอย่างจริงจัง และในปีเดียวกันนี้เององค์การพลังงานไฟฟ้าลิกไนต์ได้ก่อสร้างที่ทำการและบ้านพักที่แม่เมาะด้วยงบประมาณจากรัฐบาล เครื่องจักรเครื่องมือที่ได้รับจากรัฐบาลและสหรัฐอเมริกา และผู้เชี่ยวชาญองค์การลิกไนต์จากประเทศออสเตรเลียจำนวน 3 นายมาเป็นที่ปรึกษา ได้เปิดการทำเหมืองแม่เมาะโดยเปิดหน้าดินก่อนแล้วจึงขุดถ่านลิกไนต์
ในปี 2497 ได้เริ่มผลิตถ่านลิกไนต์จากเหมืองแม่เมาะออกจำหน่ายให้แก่โรงบ่มใบยาสูบในภารเหนือ โรงงานของการรถไฟแห่งประเทศไทยที่นครราชสีมา โรงปูนซีเมนต์ของบริษัทชลประทานซีเมนต์ จำกัด ที่ตาคลี (นครสวรรค์) ในขณะเดียวกันก็ดำเนินการเจาะสำรวจหาปริมาณถ่านลิกไนต์ควบคู่ไปด้วย ได้พบว่าที่แม่เมาะนี้มีถ่านลิำกไนต์ฝังตัวอยู่ทั่วบริเวณ ประมาณ 120 ล้านตัน และสามารถที่จะขุดขึ้นมาใช้งานได้คุ้มค่า 43.6 ล้านตัน
เมื่อประสบความสำเร็จในการดำเนินงานตามแผนการขั้นแรกคือ การผลิดลิกไนต์จำหน่ายเป็นเชื้อเพลิง ขั้นต่อมาก็ได้ดำเนินการก่อลร้างโรงจักรแม่เมาะขนาดกำลังผลิด 12,500 กิโลวัตต์ ใช้ถ่านลิกไนต์เป็นเชื้อเพลิงล้วน
เพื่อให้การดำเนินงานเกี่ยวกับกิจการลิกไนต์คล่องตัวและกว้างขวางขึ้น รัฐบาลจึงได้ตราพระราชบัญญัติจัดตั้ง "การลิกไนต์" เมื่อวันที่ 14 ธันวาคม 2503 โดยได้โอนกิจการและทรัพย์สินขององค์การพลังงานไฟฟ้ามาเป็นของการลิกไนต์ มีอำนาจดำเนินการในเขตท้องที่จังหวัดลำปาง ลำพูน เชียงใหม่และตาก จนกว่าการไฟฟ้ายันฮีจะขยายกิจการไปถึง
ในปี 2503 คณะผู้เชี่ยวชาญองค์การ เอ.ไอ.ดี (Agency for International Develoddment) ได้สำรวจความต้องการไฟฟ้าในประเทศไทย และได้เสนอให้ก่อสร้างโรงไฟฟ้าพลังไอน้ำแม่เมาะให้แล้วเสร็จในปี 2513 แต่ในขณะนั้นความต้องการไฟฟ้าในภาคเหนือยังมีไม่มาก และถ้าจะส่งพลังงานไฟฟ้ามายังภาคกลางก็จะต้องลงทุนก่อสร้างสายส่งไฟฟ้ายาวหลายร้อยกิโลเมตร เมื่อรวมราคาก่อสร้างโรงไฟฟ้าและขยายเหมืองแม่เมาะแล้ว ผลที่ได้ยังไม่คุ้มกับการลงทุน ดังนั้นจึงได้ชะลอโครงการไว้ก่อน
ในปี 2511 รัฐบาลได้ตราพระราชบัญญัติจัดตั้งการไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย (กฟผ.) ขึ้นโดยรวมเอากิจการของการลิกไนต์การไฟฟ้ายันฮี และการไฟฟ้าตะวันออกเฉียงเหนือ มาเป็นหน่วยงานเดียวกัน เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม 2512 ดังนั้น กฟผ. จึงได้รับโอนทรัพย์สิน สิทธิหน้าที่ และภาระทั้งมวลจากทั้ง 3 องค์การมาดำเนินการ
เมื่อวันที่ 17 สิงหาคม 2515 คณะรัฐมนตรีได้อนุมัติ โครงการก่อสร้างโรงไฟฟ้าลิกไนต์แม่เมาะจำนวน 2 หน่วย ขนาดหน่วยละ 75,000 กิโลวัตต์ พร้อมกับงานขยายเหมืองแม่เมาะ เพื่อเพิ่มกำลังผลิตจากที่เคยผลิตได้วันละแสนกว่าตันเป็นล้านตัน จนถึงปัจจุบัน กฟผ. ได้ก่อสร้างและติดตั้งหน่วยผลิตไฟฟ้าเสร็จใช้งานแล้ว 13 หน่วย


ปัจจุบันโรงไฟฟ้าแม่เมาะ มีทั้งหมด 13 เครื่องมีกำลังผลิตรวม 2,625 เมกะวัตต์ ประกอบด้วย
   โรงไฟฟ้าเครื่องที่ 1-3กำลังผลิดเครื่องละ  75 เมกะวัตต์   
   โรงไฟฟ้าเครื่องที่ 4-7กำลังผลิดเครื่องละ  150 เมกะวัตต์   
   โรงไฟฟ้าเครื่องที่ 8-13กำลังผลิดเครื่องละ  300 เมกะวัตต์   
โรงไฟฟ้าเครื่องที่ 1 และ 2 ได้หยุดเดินเครื่องตั้งแต่ 1 มีนาคม 2543 และเครื่องที่ 3 หยุดเดินเครื่องตั้งแต่ 13 กันยายน 2542 ดังนั้นโรงไฟฟ้าแม่เมาะ จึงมีกำลังผลิดปัจจุบันคือเครื่องที่ 4-13 จำนวน 2,400 เมกะวัตต์
จ่ายไฟฟ้าสำหรับภาคเหนือ 50% ภาคกลาง 30% และภาคตะวันออกเฉียงเหนือ 20% ใช้ถ่านลิกไนต์เป็นเชื่อเพลิงปีละประมาณ 16 ล้านตัน

รายละเอียดการก่อสร้างโรงไฟฟ้าแม่เมาะ เครื่องที่ 1-13


เครื่องที่ เริ่มก่อสร้าง แล้วเสร็จ เดินเครื่อง งบประมาณ(ล้านบาท)
1 มีนาคม 2518 2521 2521
2 มีนาคม 2518 2522 2522
3 มีนาคม 2518 2524 กุมภาพันธ์ 2524 เครื่องที่ 1-3 รวมกัน 3,616
4 มกราคม 2524 2527 ธันวาคม 2527
5 มกราคม 2524 2527 ธันวาคม 2527
6 เมษายน 2525 2528 2528
7 สิงหาคม 2525 กันยายน 2528 กันยายน 2528 เครื่องที่ 4-7 รวมกัน 16,246
8 เมษายน 2529 ตุลาคม 2532 ตุลาคม 2532 9,672
9 กันยายน 2530 มกราคม 2533 มกราคม 2533 8,533
10 มกราคม 2532 กันยายน 2534 กันยายน 2534 7,659
11 กันยายน 2532 มกราคม 2535 มกราคม 2535 6,535
12 ตุลาคม 2534 ธันวาคม 2538 ธันวาคม 2538 15,067
13 ตุลาคม 2534 ธันวาคม 2538 ธันวาคม 2538 12,651

กฟผ. ได้ดำเนินการศึกษาผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมจากโครงการโรงไฟฟ้าแม่เมาะ ตั้งแต่ปี 2520 เป็นต้นมา เพื่อควบคุมผลกระทบต่อสิ่งแวดล้อมจากโครงการ ฯ ให้อยู่ในเกณฑ์มาตรฐานของสำนักงานคณะกรรมการสิ่งแวดล้อมแห่งชาติ (สวล.) ในปี 2533 กฟผ. ได้วางแผนให้โรงไฟฟ้าแม่เมาะเครื่องที่ 12-13 มีระบบกำจัดก๊าซซัลเฟอร์ไดออกไซด์ (Flue Gas Desulfurization System - FGD) โดยให้ดำเนินการก่อสร้างพร้อมกับการก่อสร้างโรงไฟฟ้า ซึ่งได้ดำเนินการแล้วเสร็จในปี 2538 ขณะเดียวกันได้ศึกษาความเหมาะสมในการติดตั้งเครื่องกำจัดก๊าซซัลเฟอร์ฯ สำหรับโรงไฟฟ้าแม่เมาะเครื่องอื่น ๆ ที่ได้เดินเครื่องจ่ายไฟเข้าระบบแล้ว
ในปัจจุบันโรงไฟฟ้าแม่เมาะได้ติดตั้งเครื่องกำจัดก๊าซซัลเฟอร์ฯ แล้วเสร็จสำหรับโรงไฟฟ้าแม่เมาะเครื่องที่ 4-13
รายละเอียดการก่อสร้างเครื่องกำจัดก๊าซซัลเฟอร์ไดออกไซด์ (FGD) โรงไฟฟ้าแม่เมาะ เครื่องที่ 4-13


เครื่องที่ เริ่มก่อสร้าง เดินเครื่อง งบประมาณ(ล้านบาท)
4 ตุลาคม 2540 14 กุมภาพันธ์ 2543
5 ตุลาคม 2540 14 กุมภาพันธ์ 2543
6 ตุลาคม 2540 7 ธันวาคม 2542
7 ตุลาคม 2540 7 ธันวาคม 2542 เครื่องที่ 4-7 รวมกัน 2,321
8 พฤศจิกายน 2537 26 พฤศจิกายน 2540
9 พฤศจิกายน 2537 17 กันยายน 2540
10 พฤศจิกายน 2537 28 มีนาคม 2541
11 พฤศจิกายน 2537 30 มกราคม 2541 เครื่องที่ 8-11 รวมกัน 2,624
12 ตุลาคม 2536 2 พฤษภาคม 2538
13 ตุลาคม 2536 18 กันยายน 2538 2,160
หมายเหตุุ เครื่องที่ 1-3 ไม่ได้ติดตั้งเครื่องกำจัดก๊าซฯ เนื่องจากได้หยุดเดินเครื่อง(Cold Stanby) แล้ว


หน่วยงานสารสนเทศ โรงไฟฟ้าแม่เมาะ (สท-ฟม.) โทร.
ผู้ช่วยผู้ว่าการโรงไฟฟ้า 2 (ชฟฟ2.)

800 หมู่ 6 ต.แม่เมาะ อ.แม่เมาะ จ.ลำปาง 52220
http://maemoh.egat.com
comment : Suinthorn.D@egat.co.th